Sicilië

 

 

Ik begon met het schrijven van dit blogbericht een week nadat we onze eerste avond in Sicilië doorbrachten. Het selecteren van de foto's (we maakten er in totaal 1600...) kostte me echter zoveel werk dat het verslag langer op zich heeft laten wachten dan gepland.
Niet makkelijk om deze trip te beschrijven, want hoe kan je in godsnaam 6 dagen op dit prachtige eiland in een blogbericht samenvatten...

Een vakantie in Sicilië stond al jaren op mijn verlanglijst. Na de afgelopen jaren diverse streken op het Italiaanse vasteland bezocht te hebben, was het dit jaar dan zover. In 2012, tijdens een reis doorheen Calabrië bracht ik samen met moeder een dag door in Sicilië, waar we Taormina en de Etna bezochten, gelegen aan de oostkust. Dit keer trokken ik door Noordwest Sicilië, vergezeld door mijn vriendin en favoriete reismaatje Hill de Kuijper, een bijzondere trip in onze 5-jarige vriendschap! De tickets werden in april geboekt, we zouden van Charleroi naar Trapani vliegen.
Het spreekt voor zich dat dit geen vakantie zou worden waarvan we uitgerust zouden terugkomen. In Sicilië zitten een heleboel Cane Corso fokkers, de bedoeling was om onze dagen te vullen met Cane Corso, cultuur en lekker eten & drinken. Ik contacteerde 3 fokkers wiens honden en fokprogramma me erg aanspreken, en allemaal reageerden ze enthousiast op ons toekomstige bezoek. De maand mei brak aan, tijd om wat aan mijn Italiaans te doen, in het Engels zouden we ons deze keer niet kunnen redden. Eén week voor vertrek werden de hotels en huurwagen vastgelegd, stelde ik het reisprogramma op en werd met de fokkers afgesproken op welke dagen we bij hen langs zouden komen. Na een korte nachtrust troffen we elkaar vrijdagochtend 23 mei in Charleroi, klaar voor een nieuw avontuur!



Vrijdag 23 mei: Charleroi -> Trapani -> San Vito lo Capo


Na een 2,5 uur durende vlucht stonden we in Trapani waar we vrij snel de sleutel van onze huurwagen in handen kregen, een kleine grijze peugeot, ons vervoermiddel voor de komende 6 dagen. Het weer viel tegen: koud was het niet maar de zon liet zich niet zien, als je de palmbomen en bergen wegdacht waande je je bijna in België ;-) Niet getreurd, het zou echt wel beteren. We begaven ons naar San Vito lo Capo waar we de eerste nacht zouden doorbrengen. Beiden uitgehongerd besloten we eerst wat te eten en dan pas het hotel op te zoeken.

In San Vito lo Capo bleek het in deze periode van het jaar redelijk rustig te zijn, in het stadje troffen we een lokale markt aan en na daar wat rondgewandeld te hebben vonden we een plekje in de loungebar op het plein, van waar we de lokale bevolking konden gadeslaan, allebei een beetje verbaasd over het feit dat we zo'n zee van tijd hebben. Gedurende andere trips werden kort na aankomst altijd wel ergens verwacht, maar deze keer hadden we het eerste fokkersbezoek pas daags nadien gepland.






Zaterdag 24 mei: San Vito lo Capo -> Montelepré (kennel Molossi dell'Castello) -> Palermo

Ontbijten, uitchecken en vervolgens vertrekken naar Montelepré, waar we verwacht werden bij Toni Leto en Leandro Sciortino Giuliano van de kennel Molossi di Castello. Na een rit van + 1.30u arriveerden we in het dorpje Montelepré, met typisch Italiaanse smalle straatjes (thank God dat we een kleine wagen hadden!!!). De navigatie kon het adres dat Toni had doorgegeven niet vinden, dus parkeerden we de wagen voor het café op het dorpsplein.



In aarzelend Italiaans vroeg ik de barman of hij Toni Leto kende, deze ging aan het telefoneren en nog geen 5 minuten later stond er een kennis van Toni die zo vriendelijk was hem te verwittigen dat we er waren....typisch Italiaans :-) Een paar minuten later waren Leandro en Toni er, en een koffie later reden we achter hen aan naar de kennel! Trots werden de honden één voor één aan de riem gedaan, mooie teven, mooie pups maar degene waar ik het meest benieuwd naar was was Kris dei Molossi dell'Angra, een zwarte reu die gefokt werd door Vincenzo Gagliardi die ik een paar jaar eerder bezocht. De foto's die ik het afgelopen jaar had zien voorbijkomen logen er niet om, integendeel, schitterende reu! Mét een voorborst waar helaas zoveel Cane Corso's gebrek aan hebben. Een uitgebreide fotosessie later kregen we het kantoor van de mannen te zien, waarna we samen op pad gingen om nog meer Cane Corso's te bekijken. Bij Toni thuis troffen we Blade aan, een mooie jonge en atletische reu.

De kennelnaam 'Molossi del Castello' verwijst naar het kasteel 'Castello di Giuliano (hotel-restaurant)', eigendom van de familie Giuliano, waarachter de kennel gevestigd is (http://www.castellodigiuliano.it/english/history.htm).

Na van het schitterend uitzicht genoten te hebben en een rondleiding door het kasteel kregen we een heerlijke lunch voorgeschoteld: antipasti, pasta di Giuliano en het dessert van het huis. Teveel om op te krijgen, helaas. Ondanks dat het af en toe flink zoeken was naar de juiste woorden verliepen de gesprekken best vlot, de gedrevenheid en passie van deze mannen voor het ras was tastbaar!

           

 

Laat in de namiddag namen we afscheid, en begaven we ons richting Palermo, een klein uurtje bij Montelepré vandaan. Bij het naderen van Palermo liet de zon zich dan eindelijk zien!!! We vonden het hotel snel, wat nogal uitzonderlijk is voor ons ;-) In hotel Ucciardhome, dichtbij het historische centrum, zouden we 2 nachten verblijven. Een goede keuze zo bleek, we werden er hartelijk ontvangen en kregen alle nodige info over de stad, de kamer was mooi, ruim én met werkende WiFi :-) Tijd om een beetje te relaxen, mails te checken, ons op te frissen en daarna Palermo by night te verkennen.

Het centrum was druk, gezellig druk. Uitgehongerd installeerden we ons op het terras van één van de vele restaurants-pizzeria's, de gezellige locatie en het lekkere eten deed ons de volgende dag nog een paar keer terugkeren. Na een wandeling door het historische centrum belandden we via een, ahum ongeplande omweg terug bij het hotel, de bar daarnaast bleek nog open te zijn en dat was maar goed ook want we waren beiden toe aan wat sterkers om de dag af te sluiten.

 

Zondag 25 mei: Palermo (kennel Valle del Salso)

  

 

Zondagochtend, geen van beiden was eraan toe om zich tussen de mensen te begeven voor we tenminste één kop koffie genuttigd hadden, dus werd het vandaag roomservice :-) Deze ochtend hadden we een afspraak met Rosario Perez van de kennel Valle del Salso, in Palermo zelf. Ik mocht dan wel een aantal honden uit deze kennel kennen, met Rosario zelf had ik slechts één keer contact en dat was voor het maken van deze afspraak, we waren beiden heel benieuwd. De navigatie gaf slechts 5 minuten reistijd aan, en op dat korte stukje route troffen we meerdere kerkjes en kerkgangers aan...typisch Italië op zondagochtend.  Even na 11 troffen we Rosario op het adres dat hij doorgegeven had, zijn winkel in dierenvoeding. De kennel lag een stukje verder richting de bergen, waar we na een nogal hectische rit (Palermo is niet zo van de rijvakken en verkeersregels.........) heelhuids aankwamen.

Schitterende kennel, honden allemaal enthousiast bij het zien van hun baas. De eerste waarmee we kennismaakten was India, een schitterende grijs gestroomde teef. Nu val ik meestal meer voor de reuen dan voor de teven, maar bij het zien van deze 14 maanden oude teef was ik helemaal verkocht: hoofd, expressie, lichaam, karakter... ze heeft het allemaal! De camera werd flink aan het werk gezet, India was enthousiast en niet in de stemming om zich helemaal netjes te laten neerzetten, toch slaagden we erin haar mooi vast te leggen, en toch...bij het zien van de foto's achteraf doen deze onder voor hoe ze in werkelijkheid is.



Na India volgden haar vader Alan, haar grootmoeder Dafne, grootvader Mikos, overgrootvader Raul en nog een aantal andere honden waaronder twee mooie pups. En tussen het fotograferen door ging mijn Italiaans steeds vlotter :-) Het is moeilijk te omschrijven hoe liefdevol deze man met zijn honden omging, en dat was wederzijds, de manier waarop de honden zich tegenover hem gedroegen sprak boekdelen. Gaandeweg vertelde Rosario, die tevens president is van de afdeling van het SACC (de Italiaanse rasclub) in Sicilië  over zijn leven met de Cane Corso. 10 kennels, 10 honden was dan ook de limiet voor hem, het fokken van een nestje is iets dat hij maar 1x/jaar doet. De verzorging van en aandacht voor zijn honden zijn hem heilig. Pure passie.

Na koffie in een barretje even buiten het centrum lieten we de wagen weer achter bij het hotel en trokken richting centrum, om wat foto's te maken en rond te kuieren in het historische centrum. Zowel Hill en ik zijn niet zo van het kuieren, daarnaast hadden we sinds het ontbijt niets meer achter de kiezen gehad dus zochten we vrij snel het restaurant van de avond voorheen op. De winkel waar we zaterdagavond leuke kleren in de etalage zagen bleek open te zijn, dat eten kon dus nog wel even wachten. De verkoopsters wisten van aanpakken, als het even kon hadden ze ons van kop tot teen in het nieuw gezet en natuurlijk kwamen we niet met lege handen naar buiten.

Rosario zou die avond nog wat met ons komen drinken in het centrum, en om het voor onszelf niet te ingewikkeld te maken spraken we af bij hetzelfde restaurant. In het hotel restte ons niet veel tijd om te douchen en te verkleden. Het werd een gezellige avond, Rosario vertelde over zijn gezin maar uiteraard werd het merendeel van de avond gevuld met gesprekken over de Cane Corso. Ook hier leek de tijd voorbij te vliegen, voor we het goed en wel in de gaten hadden was het 1u en waren alle tafeltjes en stoelen behalve de onze opgeruimd.

Ongelofelijk maar waar, opnieuw namen we de verkeerde straatjes en bereikten we het hotel met hel wat omwegen, het laatste stuk voor Hill op blote voeten ;-) Het was ruim half 2 voor we in bed kropen, doodop maar tevreden.







Maandag 26 mei: Palermo -> Cefalu

 

Ontbijt in de kamer, zonder twijfel! Douchen, inpakken en uitchecken.
Aan de receptie werd ons de makkelijkste route uitgelegd om de snelweg naar Cefalù te bereiken en zo aan het drukke maandagochtend verkeer van Palermo te ontsnappen. Eigenwijs als we zijn volgden we toch de navigatie. En maar goed ook, want hoewel het enorm druk en hectisch was kregen we zo nog een

heel mooi stukje van Palermo te zien, de havenzijde. Langs de kant stond een kraam met Italiaanse vlaggen en T-shirts, die vlaggen hebben we nodig voor de show in juli dus plantten we de wagen neer op de eerste de beste plek die we tegenkwamen... Italian style. Tevens bleek dit een mooie locatie om nog wat te drinken en te genieten van de mooie gebouwen en de havenzijde van Palermo.
Eenmaal we het drukke Palermo verlaten hadden verliep de rit naar Cefalù vlot, de Thyreense zee bleef al die tijd trouw aan onze linkerzijde.

Aangekomen in Cefalù slaagden we er in om een stukje verkeerd te rijden, de heuvels in. Het leverde prachtige uitzichten op, over de zee en het stadje dat we later die dag zouden verkennen. De plek waar we die nacht zouden verblijven was Villa Margherita, een B&B vlakbij de kust. Voor het huis werden we opgewacht door de vriendelijke eigenaar Valerio, die onze bagage voor zijn rekening nam. Villa Margherita werd omgeven door bloemen, aan de rechterzijde van het huis bevond zich een lange struik jasmijn waarvan de geur ons door het raam van de kamer tegemoet kwam, wat een heerlijke locatie.

 

  

Ook Cefalù zelf overtrof alle verwachtingen, foto's waren prachtig maar de werkelijkheid nog zoveel mooier. Na een late maar heerlijke lunch trokken we het oude centrum in met zijn kleine straatjes en de Duomo. Cefalù is ongetwijfeld het mooiste plekje van deze trip!



Dinsdag 27 mei: Cefalu -> Cammarata -> Agrigento

Een lekker ontbijt, deze keer niet in de kamer maar op het mooie terras van Villa Margherita. Voormiddag genoten we nog een laatste keer van het mooie Cefalù, waarna het tijd was om naar Cammarata te vertrekken.

In Cammarata zouden we kennismaken met Vincenzo Russotto, de eigenaar van oa. Vasco, een reu die ik heel graag in levende lijve wou zien. De rit verliep voor een klein stukje over de snelweg, daarna werden we door de bergen gestuurd en dat leverde schitterende uitzichten op. Cammarata ligt in het hart van Sicilië, de zee ruilden we in voor groene landschappen, meren en rivieren.

Na een rit van +- 2 uurtjes parkeerden we bij de afslag die Vincenzo me doorgegeven had, en waar we door hem opgepikt werden en ons naar zijn huis begaven. Daar werd ons geduld niet lang op de proef gesteld, nog voor we goed en wel uit de wagen stapten kwam Vasco ons al tegemoet :-) Wat een hond: atletisch met een mooi lichaam en goed gangwerk, goede bone maar niet gigantisch, mooi hoofd met mooie expressie, een geweldig karakter en vooral heel mooi in balans. We maakten gigantisch veel foto's van hem en nog vallen deze achteraf gezien in het niets bij het zien van deze hond in levende lijve.

Na Vasco maakten we kennis met het teefje Demy en Vasco's 8 maanden oude zoon 'Jimmy Choo' die Hill's hart meteen wist te stelen. De namiddag verliep relaxed, foto's maken, spelen met de honden, en eindeloze gesprekken over de Cane Corso onder het genot van bier.

 

  

 

Tegen de avond bezochten we Fedro (een andere zoon van Vasco) die in een agriturismo woont, een halfuur van Cammarata vandaan. Ook deze 11 maanden oude grote en stevige reu werd uitgebreid op foto gezet. Een agriturismo is een boerenbedrijf dat gastenkamers aanbiedt (een soort van B&B), in het de keuken/restaurant worden veelal zelfgeteelde ingrediënten gebruikt. Hoe lekker dat is mochten we na kennismaking met Fedro zelf ondervinden. Bij terugkomst in Cammarata was het inmiddels al donker en werden we opnieuw begroet door 3 enthousiaste Cane Corso's. De vriendinnen van de mannen waren inmiddels ook thuis samen met nog een bevriend koppel, en om de avond af te sluiten werd er pizza besteld. Na nog een foto samen was het voor ons tijd om afscheid te nemen, het was inmiddels al ruim 23u voorbij en de vermoeidheid van deze lange maar geweldige dag liet zich voelen.

Deze laatste nacht zouden we in Agrigento verblijven, om klokslag middernacht reden we de parkeerplaats van het hotel op, waar we gelukkig nog zonder problemen konden inchecken.

Woensdag 28 mei: Agrigento -> Castelvetrano -> Trapani

De laatste dag van onze reis, en vandaag stond er cultuur op het programma. Sicilië werd in de loop der geschiedenis door vele volken overheerst, waaronder de Grieken, hiervan zijn er op het hele eiland vele sporen terug te vinden. Na het ontbijt bezochten we de Vallei van Tempels, 'Valle dei Templi', een archeologische site in Agrigento (http://whc.unesco.org/en/list/831) Het is een van de meest opvallende voorbeelden van de Griekse kunst en architectuur en is een van de belangrijkste attracties van Sicilië, het gebied werd in 1997 opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO. De term vallei is eigenlijk een verkeerde benaming aangezien de site gelegen is op een heuvelrug buiten de stad Agrigento. Over de temperatuur konden we niet klagen, maar de zon leek vandaag niet van plan te zijn zich te laten zien, wat niet zo erg was gezien onze plannen voor deze dag.

 

De overblijfselen van de 7 tempels liggen op flink wat wandelafstand van mekaar hetgeen ons een mooie wandeling bezorgde op deze woensdagochtend. Van alle tempels zijn de Concordiatempel en de tempel van Juno het best bewaard gebleven. Voor de concordiatempel ligt 'Icarus', een figuur uit de Griekse mythologie. Wanneer hij en zijn vader Daedalus door koning Minos gevangen worden gehouden op Kreta, bedenkt Daedalus een manier om te ontsnappen: hij bouwt vleugels van een houten raamwerk, bezet met veren in en boog vastgezet met was. Omdat de was kan smelten waarschuwt Daedalus Icarus om niet te hoog en dichtbij de zon te vliegen. In zijn enthousiasme wordt Icarus echter roekeloos, hij vliegt te hoog zodat de was toch smelt, en hij stort neer in de Egeïsche zee.
Irritante toeristen maakten het moeilijk hem op foto te krijgen, want hij werd bijna voortdurend omringt door vrouwen die het grappig vonden te poseren terwijl ze de edele delen van de man aanraakten....

De tempel van Juno ligt op het hoogst gelegen punt van de heuvel en gaf ons een schitterend uitzicht over de site en de omgeving. De tempel van Juno had voor ons allebei een bijzondere betekenis, aangezien ik thuis een 'Juno' heb, en Hill het baasje is van haar vader Castellano.





Ondanks de vele foto's die we maakten was het onmogelijk de pracht en grootsheid van deze site vast te leggen, net zoals bij sommige Cane Corso's het geval is moet je ook dit met eigen ogen aanschouwen om de schoonheid ervan helemaal in je op te nemen.

Na het bezoek aan de tempels vertrokken we naar Castelvetrano, gelegen op onze route naar Trapani waar we 's avonds de terugvlucht naar België hadden. In Castelvetrano ligt het archeologische park van Selinunte, dat rond 700 v. Chr. gesticht werd door kolonisten uit het Griekse Megara. Het archeologische gebied van Selinunte bestaat uit meerdere gedeelten: de oostelijke heuvel met diverse tempels, en hemelsbreed 1 kilometer verderop aan zee de ruïnes van de oude ommuurde stad met oa. de Akropolis.

 

Over het terrein pendelt een toeristentreintje, en omdat we 's ochtends al heel wat kilometers afgelegd hadden en geen tijd hadden om een hele dag op de site rond te wandelen besloten we daar gebruik van te maken, wat voor de nodige hilarische momenten zorgde. Ook hier schitterende uitzichten, voornamelijk vanaf de Akropolis die in de heuvels dichtbij zee ligt, daarnaast zeeën van bloemen en omdat het pas voorjaar was slechts weinig toeristen, gelukkig.




Een mooie afsluiter van deze 6-daagse reis doorheen Noordwest Sicilië, na een laatste simpele maar heerlijke lunch in Castelvetrano begaven we ons naar Trapani, waar we om 19u00 de terugvlucht naar Charleroi hadden.
    

 

Nog voor 22u00 stonden we weer op Belgische bodem, blij om weer thuis te zijn maar niet zonder het gevoel van spijt dat de trip waar we zolang naar uitgekeken hadden al voorbij was.
Minder vermoeid dan aan het eind van vorige trips, omdat we deze keer niet alle plannen in een lang weekend moesten proppen, maar desalniettemin waren de dagen goed gevuld. Tijdens en na de reis kreeg ik bericht van andere fokkers woonachtig in de regio die we bezochten, met de uitnodiging om bij hen langs te komen, of de vraag waarom we niet bij hen geweest waren ;-) Dat worden dus plannen voor een volgende keer, want er bestaat geen twijfel over dat we ooit terugkeren...

Deze onderneming was ook een goede oefening voor mijn kennis van het Italiaans, waar ik op zaterdag nog flink moest zoeken naar de juiste woorden ging dat op dinsdag heel vloeiend. Wanneer je niet de mogelijkheid hebt om je verstaanbaar te maken in het Engels zoals in Noord-Italië wel vaak het geval is leer je de taal vrij snel. Wat mij betreft zijn dit soort reizen dan ook veel waardevoller dan jarenlang 1 avond per week op de schoolbanken door te brengen.

De foto's, die gereduceerd werden tot een selectie van bijna 700(!) zijn te vinden in het volgende album, en werden ingedeeld per dag: http://jalbum.net/a/1511377

Als afsluiter nog een woord van dank voor de fokkers Toni Leto en Leandro Sciortino Giuliano (Molossi del Castello - Montelepré), Rosario Perez (Valle del Salso - Palermo), Vincenzo Russotto (Cane Corso dei Sicani - Cammarata). Allemaal spraken ze hun waardering en verbazing uit over het feit dat 2 vrouwen uit het verre België en Nederland een rondreis maakten door Sicilië om meer te zien en leren over hun nationale ras, de Cane Corso. Maar het is hun gastvrijheid en openheid die dit mogelijk maakte. Ook dank aan mijn vriendin Hill de Kuijper om alweer aan mijn zijde te staan en zich dit keer in een Siciliaans avontuur liet storten. En last but not least dank aan onze mannen (en de dochters van Hill) want zonder hun bereidwilligheid om 6 dagen lang alleen voor onze honden te zorgen zou dit allemaal niet mogelijk zijn!

En nu... tegen 200km/u verdergaan met de organisatie van de Belgian Cane Corso days die volgende maand al zullen plaatsvinden, en dan... plannen voor een nieuwe trip...?

Een overgetelijke Flanders Dog Show in Gent

Zaterdag namen we deel aan de Flanders Dog Show in Gent, een show die maar 1x om de 2 jaar plaatsvindt en waarvoor dit jaar niet minder dan 34 Cane Corso's ingeschreven waren. Een recordaantal voor ons ras op een CACIB show! Het gebeurt helaas niet vaak dat er een rasspecialist uitgenodigd wordt en het hoge aantal had dan ook alles te maken met de keurmeester, M. Di Chicco uit Italië.
Ik had alleen Kobra ingeschreven, met een hoogdrachtige Vendetta in huis was het even afwachten of we aanwezig konden zijn. Zaterdagochtend was er nog geen teken van een naderende bevalling dus vertrok ik richting Gent vergezeld door mijn moeder, Alois bleef thuis om een oogje in het zeil te houden.

Aangekomen bij Flanders Expo troffen we er de andere Cane Corso eigenaren aan, bijna allemaal bekende gezichten. Bij aankomst werd ik meteen aangenaam verrast toen bleek dat ook Jack (Jaws' nestbroer) ingeschreven was. Naast Jack waren Maximiliano en Mauri er met hun baasjes, met Kobra erbij was onze kennel goed vertegenwoordigd :-) En net als vorig weekend waren er nazaten van Drago aanwezig: 3 reutjes uit het nest met Kendra, Unicus uit het nest met Athena en Zoran & Felicia uit het nest met Tyana. Met zoveel bekenden zat de sfeer er meteen goed in!

Na de keuring van 18 Dobermans en 2 Mastino's was het de beurt aan de Cane Corso. Babyklasse reuen, met daarin 3 kids van Drago en Kendra. De manier van keuren was totaal anders dan op gewone shows het geval is. Meestal worden er maar een paar minuten per hond uitgetrokken en hebben toeschouwers (soms zelfs de deelnemers zelf) er geen idee van wat de keurmeester nu precies van de honden vindt. Deze keer echter werden de honden vooraan in de ring gekeurd zodat iedereen de opmerkingen en reden van plaatsing en kwalificatie kon volgen, eigenlijk net zoals op een Raduno het geval is. Wat een verademing om dit op een gewone show mee te maken. En onze 'familie' deed het goed, uitstekend zelfs! Nogmaals dank aan alle baasjes voor hun komst.

De resultaten op een rijtje:
*Maximus Descendant d'Ares (RBL Drago x Kendra DA) - baby klasse reuen: 1VB
*Malfi Descendant d'Ares (RBL Drago x Kendra DA) - baby klasse reuen: 2VB
*Manny Descendant d'Ares (RBL Drago x Kendra DA) - baby klasse reuen: 3B
*Maximiliano dei Molossi d'Eburon (Bruce DPD x Kobra MDE) - puppy klasse reuen: 1VB - Best puppy of breed - 2nd best puppy in show!!!
*Mauri May dei Molossi d'Eburon: (Bruce DPD x Kobra MDE) - puppy klasse reuen: 1VB
*Bel Pensiero Sei Zoran (RBL Drago x Tyana) - jeugd klasse reuen : 1U  JCAC - Best junior of breed - Best of Opposite Seks - 4th best junior in show!!!
*Unicus di Re Manfredi (RBL Drago x Athena) - jeugd klasse reuen: 2ZG
*Bel Pensiero Sei Felicia (RBL Drago x Tyana) - jeugd klasse teven: 1G
*Jack dei Molossi d'Eburon (Arek x RJD Million Dollar Baby) - open klasse reuen: 1U CAC CACIB
*Kobra dei Molossi d'Eburon (Arek x RJD V for Vendetta) - open klasse teven: 2U

De dag kon niet meer stuk, ik denk niet dat er ook maar iemand ontevreden naar huis is vertrokken na deze verhelderende keuring. Schuimwijn kwam uit alle hoeken tevoorschijn en er werd geklonken op een geslaagde Cane Corso dag! Nadat Jack z'n eerste CAC behaalde onder keuring van mr. Danilo Giorgio in 2012 deed hij dat nu onder keuring van weer een rasspecialist. Resultaten die voor mij veel waardevoller zijn dan keer op keer punten scoren op kleine shows bij allround keurmeesters...

 

Om 15u begonnen de erekeuringen. Alle Cane Corso mensen weten inmiddels dat hun ras zelden geplaatst wordt in België en omringende landen. Dat verliep vandaag helemaal anders... Tegen de tijd dat ik bij de erering arriveerde stond de grote groep pups (alle best of breed pups) reeds in de erering en was de keurmeester bezig met een eerste selectie. Geen tijd gemaakt voor het kijken in de catalogus wie deze pups zou keuren en groot was dan ook onze verbazing dat dit mr. Di Chicco zelf was! Maximiliano belandde in de eerste selectie en met ingehouden adem stonden we langs de kant te kijken toen hij nog bij de laatste 4 stond, ik kon Marjan's spanning bijna voelen ;-) 4 pups, 4 plaatsen... het maakt op dat moment niet meer veel uit welke plaats het wordt maar toen 4 en 3 geplaatst werden en Maximiliano 2de werd stonden we allemaal met kippenvel toe te kijken... Maximiliano op het podium, als 2nd best puppy in show... wowwww!


Maar de dag had nog meer in petto! Na de pups was het de beurt aan alle beste jeugdhonden, opnieuw een gigantisch grote groep honden in de erering, keurmeester voor best junior in show was mrs. Vermeire. Ook Tatjana werd er met Zoran uitgepikt, het zou toch niet...? En ja hoor, Zoran werd 4th best junior in show!!!! Sprakeloos ben je dan, en mensen die me kennen weten dat er op zo'n dag heel wat voor nodig is om me te doen stoppen met praten ;-)

 

Een lange dag in goed gezelschap maar helaas veel te snel voorbij! Op het thuisfront was er nog steeds geen teken van op komst zijnde pups en zo was het ruim 18u voor we naar huis vertrokken, moe maar voldaan :-)

Het volledige album vindt u hier:
http://jalbum.net/a/1471681
Dank aan allen voor het maken van de vele foto's (ik was zelf mijn camera vergeten)

 

Jonge honden en veteranendag van de Cane Corso club Nederland

In het kader van de jonge honden en veteranendag die op 16 februari georganiseerd werd door de Nederlandse Cane Corso club bracht ik een paar dagen door in Nederland.
Ik zou van zaterdag op zondag bij Marjan en Arno blijven overnachten en besloot alleen Kobra mee te nemen, en haar in te schrijven voor de nakomelingenklasse aangezien er met Maximiliano, Mea en Mauri 3 van haar nazaten aanwezig waren.

Zaterdagavond was ik door het bestuur van de Nederlandse Cane Corso club uitgenodigd voor het geven van een lezing over het ras, in het bijzijn van een aantal keurmeesters en aspirant-keurmeesters. Een uitdaging aangezien ik het niet gewend ben om voor een groep vreemde mensen te spreken. Zo'n 6 weken voorbereiding gingen er aan vooraf en in tegenstelling tot wat ik vreesde was ik de zenuwen redelijk de baas toen het startschot gegeven werd ;-) Mijn dank gaat uit naar alle aanwezigen en naar de CCCN voor hun vertrouwen.

Na een veel te korte nacht vertrokken we zondag om kwart over zeven opnieuw naar het Dogcenter in Zaltbommel waar de JHVD zou plaatsvinden, een show voor honden tot twee jaar, en ouder dan 8 jaar. Er deden nazaten van Kobra, Drago en Jaws mee en aangezien ik behalve Kobra zelf geen honden ingeschreven had was er de gelegenheid om de keuringen aandachtig te volgen. Even na de middag mocht ik Selma voorbrengen, het Servische teefje van Loek en Marije uit Nederland. Gecoupeerd, ze stond dus in de 'specialklasse'. Een schitterend teefje van net een jaar oud, die zich voor een eerste keer op show uitstekend liet neerzetten en totaal niet onder de indruk was. De keurmeester was dat wel, in de positieve zin weliswaar. Niks dan lof over Selma, en bij het plaatsen van de honden in deze klasse noemde hij haar letterlijk een 'kanjer van een teef'. Selma straalde, zelf stond ik er zacht uitgedrukt nogal sjofel en verwaaid bij maar dat mocht de pret niet drukken ;-)

 

Aan het eind van de dag, vlak voor de beste reu en beste teef van de dag verkozen werden was het de beurt aan de nakomelingenklasse waaraan twee groepen deelnamen, waaronder Kobra met Maximiliano, Mauri en Mea. De keurmeester ging voor hoofdtype en de eerste prijs ging naar onze groep!!!

De keurmeester op deze JHVD was dhr. Dick Baars voor wie het de eerste keer was dat hij de Cane Corso keurde. Het was overduidelijk dat de kennis die deze man aan de dag legde tijdens het keuren te wijten is aan een jarenlang verdiepen in het ras. Een verademing om hem te horen en zien keuren en een positieve wind door de Cane Corso wereld. Ik hoop deze man in de toekomst vaker de Cane Corso te zien keuren!









En ik ben trots. Trots op de door ons gefokte hondjes Maximiliano, Mea en Mauri en hun baasjes. 8 1/2 maanden is geen makkelijke leeftijd, het lichaam slungelt meestal nog langs alle kanten en ook in hoofd zijn de verhoudingen op deze leeftijd vaak nog ver zoek. Op deze leeftijd sluit je als fokker liefst even je ogen tot ze een paar maanden ouder zijn, maar deze kanjers toonden zich van hun beste kant en de keurmeester wist feilloos de plus- en minpunten in deze fase van hun leven aan te geven. Trots op Kobra, die zich aan het eind van de dag gewillig liet neerzetten tussen haar kids, niks aan haar uiterlijk deed vermoeden dat ze een nest van 8 pups heeft grootgebracht!

 

Een leeftijdscategorie hoger, 4 reutjes tussen de 9 en 12 maanden waaronder 3 zonen van Drago. Unicus (Jack), mooi in verhouding en perfect getraind door z'n baasjes behaalde de tweede plaats, ik heb er van genoten deze reu door de ring te zien bewegen, de derde plaats was voor Ferdinando, zoon van Drago en Tyana. Maar van wie ik op deze show toch wel het meest onder de indruk was, was Zoran. Zoon van Drago en Tyana en gefokt door Tatjana en Marco van Bel Pensiero Sei. 11 maanden oud, nog lang niet klaar, maar wat een mooie reu! Ik was enorm gecharmeerd van hem, dat mag wel duidelijk zijn aan de hand van de vele foto's in het album. Zoran verloor het in de finale aan het eind van de dag nipt van een oudere reu, maar ik ben er zeker van dat we in de toekomst nog van hem zullen horen!





In de klasse reuen 12-15 maanden stond Tiamo, zoon van Jaws en Donna. Tiamo is een laatbloeier, zijn snuit loopt niet helemaal parallel en zijn stop mocht meer uitgesproken zijn. Maar wat een verschil met de laatste keer dat ik hem zag op de Belgian Cane Corso days in september! Deze reu heeft een geweldig mooi gangwerk en ontegensprekelijk de uitstraling van zijn papa. Tiamo werd eerste in zijn klasse met een zeer goed, een schitterende prestatie.









In dezelfde leeftijdscategorie maar dan bij de teefjes stond Mauri, dochter van Drago en Ayca (Dana), een nazaat uit Drago's eerste nest. De keurmeester was zeer te spreken over haar hoofd, in lichaam heeft ze nog een hele weg te gaan en Mauri werd 4de in haar klasse.







Mijn complimenten en dank aan het bestuur en de organisatie van de CCCN voor deze geslaagde dag. Dank aan alle baasjes om aanwezig te zijn en dank aan mijn vrienden voor alle steun en vertrouwen.



De resultaten van de door ons gefokte honden en nazaten van onze reuen op een rijtje:

Maximiliano dei Molossi d'Eburon (Kobra MDE x Bruce DPD) - reuen 6-9m: 2VB
Bel Pensiero Sei Zoran (Tyana x RBL Drago) - reuen 9-12m: 1U
Unicus di Re Manfredi (Athena x RBL Drago) - reuen 9-12m: 2ZG
Bel Pensiero Sei Ferdinando (Tyana x RBL Drago) - reuen 9-12m: 3ZG
La Vita Bella di Tiziano (LPLE di Sandra x Jaws MDE) - reuen 12-15m: 1ZG
Mea Bice dei Molossi d'Eburon (Kobra MDE x Bruce DPD) - teven 6-9m: 2VB
Mauri May dei Molossi d'Eburon (Kobra MDE x Bruce DPD) - teven 6-9m: 3B
Mauri (Ayca x RBL Drago) - teven 9-12m: 4ZG


Het volledige album van deze jonge honden en veteranendag: http://jalbum.net/a/1469640
(met dank aan Tatjana en Emelie&Steven voor het vervolledigen van dit album met foto's van het seminar en de nakomelingenklasse :-)

 

Monográfica Cane Corso + International dog show Martorell 2014

11 en 12 januari bracht ik samen met Ellen Willems, een Cane Corso eigenaar uit Nederland, door in Spanje waar de Cane Corso clubshow dat weekend plaatsvond. De voorzitter van het CECCI (Club Espagnol de Cane Corso Italiano) is Montse Fernández van de kennel Rothorm Jy Dream waar Mauri en Vendetta vandaan komen.

Even voor de middag landden we op de luchthaven van Girona en na het ophalen van de huurwagen vertrokken we naar Martorell dat daar + een uurtje vandaan lag. Met de navigatie en een blad met adressen dat ik van thuis had meegenomen zouden we vlot onze bestemming moeten bereiken, maar helaas was ik het stukje dat nodig is om de gps op te laden in mijn eigen auto vergeten. Je zal zien dat er altijd iets, hoe klein dan ook, moet misgaan ;-) Gelukkig vonden het nodige tussenstuk in een benzinestation zodat we alsnog op tijd bij het expo gebouw in Martorell arriveerden.







 

 

Keurmeester op deze clubshow was Denis Ali, een jonge fokker uit Roemenië (Vale Degli Orsi Ali kennel), de eerste keer dat hij zou keuren. Er waren 50 Cane Corso’s ingeschreven, voornamelijk afkomstig uit Spanje en Zuid-Frankrijk. Uiteraard interessant om deze honden, waarvan ik de meeste nooit eerder live zag, te zien en kennis te maken met hun fokkers of eigenaren, maar hetgeen dat me het meest interesseerde was de wijze waarom Denis zou keuren. Hij is sterk gekant tegen het veranderen van het ras, met andere woorden tegen de boxer- en bullmastif type Cane Corso’s die er vandaag de dag steeds meer gefokt worden, in een aantal landen-door een aantal fokkers. Zonder aandacht voor het lichaam en gangwerk te verliezen keurde hij sterk op type, en dat was een een verademing om te zien na talloze shows meegemaakt te hebben met keurmeesters geen benul hebben van type en expressie en voor wie een onderbeet en goede presentatie volstaan om een hond te laten winnen.

’s Avonds was er in het hotel waar we zouden overnachten een diner van het CECCI met zo’n 25 mensen. Ondanks dat ik Denis de afgelopen jaren al een paar keer ontmoette was er nooit de gelegenheid om het uitgebreid over het ras te hebben, deze keer echter werd er tot in de vroege uurtjes gepraat en gediscussieerd. Ongetwijfeld het meest interessante onderdeel van het hele weekend en zoveel waardevoller dan meningen te posten, te lezen of te liken op facebook!

 

De internationale tentoonstelling op zondag die plaatsvond op de zelfde locatie als de clubshow een dag eerder maakte het helaas onmogelijk om Montse’s kennel nog eens te bezoeken aangezien ze zelf deelnam. Naast een aantal mensen die er een dag eerder waren ontmoetten we hier ook Marta Garcia en haar man Juan Manuel Morato van de kennel de la Mirage de Torrellas.

 

 

 

 

Na de keuring van de Cane Corso (zo’n 30 honden) hingen we nog wat rond op de show, en na een late lunch samen was het tijd om ons terug naar de luchthaven te begeven.
Tot zover het verslag van de eerste geslaagde trip in 2014, met een reisgenoot met wie ik best vaker dit soort expedities wil ondernemen!
Klik hier voor het album

 

 

De Dogachtigen show 2013

Met mooie resultaten op de Dogachtigen show in Nederland sluiten we dit showjaar af. De dogachtigen vindt plaats eens om de twee jaar in Den Bosch en trekt altijd weer een groot aantal deelnemers, op deze editie waren er 46 Cane Corso's aanwezig die gekeurd werden door dhr. Vandoni uit Italië.

Een hele tijd geleden al geleden schreef ik Jaws, Kobra, Urak en Magica in, en zondag 1 december begaven we ons voor dag en dauw naar Den Bosch waar we Marjan en Arno met Maximiliano en Kathleen en Filip met Urak zouden treffen.
Nogal gedemotiveerd door het zien en het soms zelf ondervinden van keuringen die eerder op een loterij dan op een raskeuring lijken, voelde ik er 's ochtends meer voor om in bed te blijven liggen en er thuis een luie dag van te maken. Maar naarmate we de Brabanthallen naderden kreeg ik zin in de dag en vooral in het weerzien met vrienden en kennissen.

 

 

Na de keuring van de Sharpei's en Mastino's (in totaal 34 honden) was het de beurt aan de Cane Corso, en met nummer 35 was het Urak die als eerste gekeurd werd van de 6 puppy reuen in zijn klasse. De eerste keer dat ik zelf voorbracht, niet simpel om een pup voor langere tijd te laten stilstaan maar zodra Urak z'n baasje Kathleen in het vizier kreeg had hij alleen nog maar oog voor haar en liet hij zich neerzetten, en hoe :-) Meteen daarna waren Marjan en Maximiliano aan de beurt, Maximiliano die in eerste instantie niet zo heel veel zin had om zich te laten neerzetten toonde wel z'n mooie gangwerk! De andere deelnemers waren een reutje uit Duitsland, en 3 zonen van Drago en Tyana, waarvan Ferdinando 4de geplaatst werd, 3de plaats was voor Maximiliano en de 1ste voor Urak!


Magica werd 2de met een veelbelovend in de puppyklasse teefjes, haar moeder Kobra won de openklasse teefjes en Jaws werd 1ste in de kampioensklasse reuen. Magica die zich de vorige keren uitstekend liet voorbrengen vond het vandaag interessanter om tijdens het lopen de vloer aan een grondige inspectie te onderwerpen en een gevecht met het showlijntje aan te gaan, Kobra die zich beter voelt en toont op een outdoor show was deze keer wel bereid om mee te werken en ook Jaws die het showen moe is toonde zich zondag uitstekend!

 

 

 

Doodop van het vele op en neer lopen en wisselen van honden herinnerde ik me dat we ook hadden ingeschreven voor de koppelklasse en de fokkerijklasse, de eerste keer op een officiële show. Het bleek niet zo simpel om met Maggie en Urak tegelijk lopen maar het lukte me om beide na een rondje in de erering redelijk netjes te laten staan zonder dat ze mekaar spelenderwijs te lijf gingen ;-)
Voor de fokkerijklasse mochten er meerdere mensen mee lopen en het waren Marjan, Mendy, Arno en ikzelf die met Maximiliano, Kobra, Jaws en Maggie de erering inliepen en eigenlijk brachten we het nog niet zo slecht van af. Geen plaatsing maar we waren er en dat is wat telt ;-)
 

 

Derde en laatste keer erering, deze keer met Urak voor de erekeuring van alle pups die vandaag beste pup van het ras werden. De Cane Corso is doorgaans als ras nog niet populair genoeg om er tijdens de erekeuringen uitgepikt te worden maar tijdens de voorkeuring liet de keurmeester, uit Rusland, z'n blik duidelijk wat langer op Urak rusten en ook na het opstellen in de erering leek hij z'n aandacht te trekken.
Wat meestal een korte 'acte de présence' is werd nu toch wel erg spannend ;-) En ja hoor, hij pikte ons uit deze grote groep samen met nog 7 andere pups. Na één voor één nog eens het gangwerk te tonen werd er van 3 pups afscheid genomen... en daar hoorde Urak niet bij :)))) Op dat moment kon het voor mij al niet meer stuk, eender welke plaats we ook zouden halen, onder luid applaus van onze supporters werd Urak 4de, super trots op deze prestatie!!!

 

Nu alles achter de rug was was er eindelijk tijd om te ontspannen. Marjan had voor drank gezorgd en samen klonken we op deze geslaagde dag, waarna Urak met z'n baasjes/co-eigenaren Kathleen en Filip naar huis vertrok.

 

 

Tot slot...
Hoewel super tevreden met onze resultaten was het soms moeilijk de rode draad te volgen in de keuring en plaatsing van de Cane Corso's maar show, zoals het woord al zegt, blijft show... Wij kijken terug op een heel geslaagde dag in het bijzijn van vele vrienden en bekenden. Winnen of verliezen...als fokker heb je de verantwoordelijkheid om de positieve maar zeker de negatieve punten van je eigen honden te blijven zien zonder je daarbij te laten verblinden door showresultaten...

Fotogalerij Dogachtigen show: http://jalbum.net/a/1442679